Wat kan een mens
genieten van een hondje!
Sinds de lieve kleine Morris bij ons woont
is ons leven 180 graden gedraaid.
En ten goede kan ik wel zeggen.
Wat een leven,
gezelligheid
en Liefde
geeft zo'n diertje...
Dat ik het gevoel heb
eindelijk uit mijn
cocon te komen...
♥♥♥
en
weer
begin te leven!
Dat is een hele tijd weg geweest dat gevoel.
Sinds het overlijden van papa
is mijn wereld
verandert....
en dat was heel moeilijk...
Het missen van iemand is al moeilijk
maar
De
vrolijke noot
de man die iedereen
een speciaal gevoel bezorgde
aimabel...ten top
is als enig kind onverdraaglijk...
ook het zien van mama
ontheemd
verdrietig
wanhopig
zwaar depressief....
is onverdraaglijk.
Mijn vader overleed...
en mijn moeder raakte ik kwijt.
Zij moest hulp...
en gelukkig
met vallen en opstaan
zie ik af en toe
mama weer terug...
♥♥♥
Zo ...moeilijk...
Maar nu loopt er hier een hondje
met de grijze, zachte haartjes
zoals papa...
met net zo een bijzonder loopje...
(als mijn papa...die heeft de ziekte van pertis gehad als kind)
en zo lief...blij...dankbaar..
en aimabel
dat ik helemaal opkikker..
Wij zochten een hondje
( voornamelijk voor onze dochter)
en Morris zocht ons....
Wat een gezegend mens ben ik...
en eindelijk wat een geluk
na zo'n verdrietige moeilijk tijd!
Kus Cinderell@
